Kısa cevap: Kaplamasız bir tekstil kumaşının aşınmasını soruyorsanız Martindale metodu (TS EN ISO 12947-2), kauçuk veya plastik kaplı bir kumaşın kaplama yüzeyini soruyorsanız Taber metodu (TS EN ISO 5470-1) doğru adrestir. İki standart birbirini karşılıklı olarak işaret eder: 12947-2, kaplamalı ve lamine kumaşları kapsamının dışında bırakarak ISO 5470 serisine gönderir; 5470 serisi de kaplamasız yüzün aşınması söz konusu olduğunda ISO 12947 metotlarını gösterir. Yani seçim bir cihaz tercihi olmaktan önce, test edilecek yüzeyin tanımıdır.
USB LAB’a gelen aşınma taleplerinin önemli bölümünde şartname yalnızca ‘aşınma direnci’ der ve metot adı vermez; oysa döşemelik kumaş üreten bir firma ile suni deri tedarik eden bir firmanın ihtiyacı tamamen farklı standartlara çıkar. Bu sayfa, iki düzeneğin kapsamını, hareket biçimini ve sonuç büyüklüklerini standart metinlerindeki ayrımlara dayanarak yan yana koyar; böylece alıcınızın kabul etmeyeceği bir raporla uğraşma riski daha numune gönderilmeden ortadan kalkar.
İki Düzenek Tek Bakışta: Çok Yönlü Sürtme ve Döner Disk
Martindale tarafında test edilen şey kumaşın kendisidir. TS EN ISO 12947-2, dokusuz yüzeyler dâhil tekstil kumaşlarına uygulanır; tasarımı gereği düşük aşınma ömrü öngörülen kumaşlar ise bu değerlendirmenin dışında tutulur. Numune, TS EN ISO 12947-1’de tanımlanan Martindale cihazına bağlanır ve aşındırıcıya karşı düzlem üzerinde çok yönlü bir iz (Lissajous hareketi) boyunca sürtülür. Metodun ölçtüğü büyüklük numune kırılmasıdır: test sabit aralıklarla durdurulup numune gözden geçirilir ve kırılma tespit edildiği anda deney sona ermiş sayılır.
Taber tarafında test edilen şey kaplamadır. TS EN ISO 5470-1, kauçuk veya plastik kaplı kumaşların aşınma direncini konu alır: dairesel test parçası — standardın güncel baskısı 105 mm ile 115 mm arasında bir çapa izin verir — döner bir diske bağlanır ve aşındırıcıyla sürekli temas hâlinde dairesel bir iz boyunca yıpratılır. İnce ve esnek parçaların düzgün durması için sert bir destek kartonuyla sabitleme öngörülmüştür. Değerlendirme iki büyüklük üzerinden yapılır: bitiş noktasına kadar sayılan çevrim ve ortalama kütle kaybı hızı. Aşındırıcı yüzeyin hazırlanması da prosedürün tanımlı bir adımıdır ve tekrarlanabilirliği doğrudan etkiler.
Teknik Farklar: Kapsamdan Sonuca
Aşağıdaki liste, şartname okurken iki metodu hızla ayırt etmenizi sağlar:
- Malzeme kapsamı — 12947-2 dokusuz yüzeyler dâhil tekstil kumaşları içindir ve kaplamalı/lamine kumaşları açıkça dışlar; 5470-1 kauçuk veya plastik kaplı kumaşların kaplı yüzeyi içindir
- Hareket — Martindale başlığı numuneyi düzlemde çok yönlü Lissajous izinde gezdirir; Taber’de numune döner disk üzerinde sabit bir dairesel izde aşındırıcıyla buluşur
- Sonuç büyüklüğü — 12947-2’de sabit aralıklı muayeneyle saptanan kırılma noktası; 5470-1’de bitişe kadar çevrim sayısı ve ortalama kütle kaybı hızı
- Numune — Martindale’de kumaş numunesi tutucuya bağlanır; Taber’de 105-115 mm çaplı dairesel parça kullanılır, inceler karton destekle düzleştirilir
- Değerlendirme referansları — 12947-2, renk değişimi kıyası için gri skala standardına (ISO 105-A02) atıf yapar; 5470-1’de kütle kaybı için hassas tartım ve aşındırıcı hazırlığı öne çıkar
Hangi Durumda Hangisi? Üç Senaryo
Senaryo 1 — giysilik, döşemelik veya dokusuz yüzey: Martindale ailesindesiniz. Şartname dayanımı (kaç çevrime dayandığını) soruyorsa 12947-2 uygulanır; malzeme kaybı isteniyorsa kütle kaybı parçası, görsel kalite isteniyorsa görünüm parçası devreye girer.
Senaryo 2 — suni deri, muşamba, kaplamalı döşemelik veya branda gibi kaplı bir yüzey: ISO 5470 serisindesiniz ve birinci parçanın düzeneği Taber’dir. Serinin ikinci parçası (ISO 5470-2) kaplamalı kumaşlar için Martindale düzenekli bir alternatif de tanımlar: biri numune ile aşındırıcının konumlarını tersine çeviren iki ayrı metotla, kuru ve ıslak aşındırma senaryolarını kapsar. Alıcınız kaplamalı üründe özellikle Martindale hareketi istiyorsa kastedilen bu parçadır.
Senaryo 3 — şartname metot adı vermiyor: kararı ürünün yüzey tanımı verir. Kaplama veya laminasyon varsa 5470 serisi, yoksa 12947 serisi başlangıç noktasıdır; kumaşın hem kaplı hem kaplamasız yüzü merak ediliyorsa iki seriden birer test aynı planda birleştirilebilir.
İki Sonuç Karşılaştırılabilir mi?
Hayır. Martindale kırılma sonucu, sabit aralıklı gözlemlerle yakalanan bir bitiş noktasıdır; Taber sonucu ise çevrim sayısı ve kütle kaybı hızı üzerinden ifade edilir. Hareket biçimleri, numune geometrileri ve temas koşulları farklı olduğundan, bir düzenekte elde edilen değer diğerine çevrilemez; iki cihazdan alınan sayıları yan yana kıyaslamak teknik olarak anlamsızdır.
Bu yüzden raporlarda metot kimliği sonucun ayrılmaz parçasıdır. Alıcı denetimlerinde en sık düzeltilen hata, ‘aşınma: X çevrim’ gibi metot adı taşımayan beyanlardır; hangi standardın hangi parçasıyla ve hangi bitiş kriterine göre test yapıldığı yazılmadan sonuç savunulabilir değildir.
Numune ve Test Planlama
Planlamanın ilk sorusu yüzey tanımıdır: kaplama var mı, hangi yüz test edilecek? İkinci soru şartnamenin istediği sonuç türüdür: kırılma noktası mı, kütle kaybı mı, görünüm mü? Üçüncü adım şartlandırmadır; her iki seri de numunelerin standart atmosfer koşullarında hazırlanıp test edilmesini ister ve laboratuvarlar arası karşılaştırılabilirlik bu disipline bağlıdır.
USB LAB’da iki düzenek için numune kabulü ortak bir kontrol listesiyle yürür: malzeme tanımı, kaplama bilgisi, test edilecek yüz ve şartname maddesi kayda geçirilir; metot uyuşmazlığı görülürse test başlamadan tarafınıza dönülür. Böylece rapor, alıcınızın şartnamesindeki standart numarasıyla birebir eşleşir.
Sıkça Sorulan Sorular
Geçmez. İki standart farklı malzeme sınıflarını hedefler ve birbirlerini karşılıklı olarak dışlar: 12947-2 kaplamalı kumaşları kapsamına almaz, 5470 serisi de kaplamasız yüz için 12947’yi işaret eder. Ürettikleri sonuç büyüklükleri de farklı olduğundan biri diğerinin verisini ikame edemez.
Kullanılabilir, ancak 12947 serisiyle değil: ISO 5470-2, kaplamalı kumaşların kaplı yüzeyi için Martindale düzenekli iki metot tanımlar ve ıslak aşındırma seçeneği de sunar. Şartnamenizde kaplamalı ürün için Martindale geçiyorsa kastedilen büyük olasılıkla bu parçadır; sipariş öncesi netleştirmekte fayda vardır.
Standardın değerlendirme bölümü iki büyüklük tanımlar: bitiş noktasına kadar geçen çevrim sayısı ve ortalama kütle kaybı hızı. Raporda ayrıca test parçasının hazırlanışı, aşındırıcı yüzeyin hazırlanma adımı ve şartlandırma bilgisi yer alır; bu ayrıntılar sonucun başka raporlarla karşılaştırılmasında belirleyicidir.
Önce ürünün yüzeyi tanımlanır: kaplama veya laminasyon varsa 5470, kaplamasız tekstilse 12947 hattı seçilir. Ardından alıcıdan sonuç türü teyidi alınır — kırılma mı, kütle kaybı mı, görünüm mü? Teyit alınamıyorsa ürün grubunun yerleşik uygulamasına göre öneri hazırlar, seçimin gerekçesini raporda belirtiriz.
Neden USB Lab?
Aşınma şartnamenizde hangi düzeneğin geçerli olduğundan emin değilseniz kaplama bilginizle birlikte +90 216 706 95 46 numarasını arayın; Martindale-Taber kararını numuneniz yola çıkmadan netleştirelim.








